Panel reklamowy liczy przychód, nie zysk. Pokazujemy na liczbach, jak kampania z dobrym ROAS może dokładać do każdego zamówienia, i co mierzyć zamiast tego.
Zacznijmy od tabelki, którą pokazujemy na pierwszym spotkaniu z każdym sklepem. Przychód ze sprzedaży z kampanii: 100 000 zł. Koszt towaru: 65 000 zł. Dostawa, płatności, zwroty: 10 000 zł. Reklama: 20 000 zł. Obsługa kampanii: 6 000 zł. Wynik: minus 1 000 zł. A w panelu reklamowym świeci ROAS 5, czyli pięć złotych przychodu z każdej złotówki na reklamę. Wygląda świetnie. Firma traci jeszcze przed kosztami stałymi.
Liczby są przykładowe, ale proporcje nie. W wielu kategoriach e-commerce marża na towarze po kosztach zmiennych to dwadzieścia, dwadzieścia pięć procent. Przy takiej marży kampania, która kosztuje dwadzieścia procent przychodu, zjada cały zysk. Nikt tego nie widzi, bo nikt nie patrzy na kampanie przez pryzmat marży. Patrzy się na ROAS, bo ROAS jest w panelu.
Dlaczego przez lata to nie bolało
Bo tani ruch wszystko wybaczał. Kiedy koszt kliknięcia był niski, a konkurencja mniejsza, nawet nieprecyzyjna kampania zarabiała. Rosła sprzedaż, rósł obrót, rosła wycena. Problem pojawił się, gdy ruch zdrożał, a wraz z nim koszt pozyskania klienta. Wtedy okazało się, że wiele sklepów ma piękne wykresy przychodu i pusty rachunek. Sprzedaż rośnie, gotówki nie przybywa. To zdanie słyszymy w 2026 roku częściej niż jakiekolwiek inne.
Co mierzyć zamiast ROAS
- Marżę kontrybucyjną z kampanii: przychód minus koszt towaru, dostawa, płatności, zwroty i koszt reklamy. To jedyna liczba, która mówi, czy kampania zarabia.
- Marżę na poziomie produktu i grupy produktów. Reklamy często promują to, co się dobrze klika, a nie to, co zarabia. Produkt z wysoką konwersją i zerową marżą to pułapka, którą algorytm pokocha.
- Udział nowych i powracających klientów. Kampania, która sprzedaje głównie tym, którzy i tak by kupili, ma zawyżony ROAS i zaniżoną wartość.
- Zwroty. W kategoriach odzieżowych i w sprzedaży na marketplace'ach potrafią zjeść więcej niż budżet reklamowy, a w panelu reklamowym nie ma ich wcale.
- Koszt obsługi. Agencja, narzędzia, czas zespołu. Jeśli nie wchodzą do rachunku, rachunek kłamie.
Jak to zmienia decyzje
Sklep, który przeszedł na liczenie marży, podejmuje inne decyzje niż sklep, który liczy ROAS. Wyłącza kampanie na produkty, które robią obrót, ale nie zysk. Łączy feed reklamowy z danymi o marży i stanie magazynowym, żeby algorytm promował to, co się opłaca i jest dostępne. Przestaje dopłacać do obniżek, które psują marżę, a zaczyna szukać klienta, który zapłaci więcej za to samo, bo kupuje coś innego: nie legowisko, tylko mebel do salonu. Czasem dochodzi do wniosku, że najlepszą kampanią jest brak kampanii na część asortymentu i inwestycja w ruch organiczny, który nie znika, gdy wyłączymy budżet.
Zauważcie, że żadna z tych decyzji nie wymaga nowego narzędzia reklamowego. Wymaga danych, które sklep ma, ale ich nie łączy: cena zakupu, koszt dostawy, zwroty, koszt kampanii. Połączenie ich w jednym modelu zajmuje dwa, trzy tygodnie. To najtańsza diagnoza, jaką znamy, i jedyna, która potrafi zatrzymać powolne wykrwawianie się firmy z dobrymi wykresami.
Dlaczego piszemy o tym jako agencja
Bo model, w którym agencja rozlicza się z ROAS, a klient z zysku, jest nieuczciwy. Każda ze stron patrzy na inną liczbę i obie mają rację. Dlatego każdą współpracę zaczynamy od wspólnej definicji marży i kosztów, a eksperymenty rozliczamy z dodatkowego zysku, nie z przychodu przypisanego kampanii. To mniej efektowne w prezentacji i dużo zdrowsze w rachunku.
